Reisverslag

Dag 1 

Eindelijk was het zover onze reis 🧳 ging van start. Gisteren de caravan gehaald en gepakt. Omdat de reis uit twee etappes bestaat, is het altijd de keus welke kleding nemen we mee.
De eerste 11 dagen zijn we nog in ons eigen kikkerlandje en staan we op een camping in Brabant en gezien de voorspellingen is iets warms wel lekker. We brengen hier ons traditionele Hemelvaart familieweekend door, samen met broer, zusters, kinderen, kleinkinderen, neven en nichtjes. Het wordt een iets ander weekend dan normaal, zwager André heeft z’n heup gebroken en ligt met vervelende complicaties in het ziekenhuis en gaan dus helaas niet mee 🥲, veel sterkte voor André en Retta en onze zoon heeft z’n pick-up camper defect pfff. Maar goed we moeten er helaas mee dealen. Na de Hemelvaart nog twee dagen zonder caravan naar huis om een deel van de spullen die we niet mee willen nemen, op de volgende etappe naar Frankrijk, thuis te brengen. Vanochtend op de koffie met zelfgebakken taart, bij schoondochter die haar 43ste verjaardag vierde. Na de overheerlijke soep met een gezond broodje de caravan aangehaakt, afscheid genomen en uitgezwaaid, vertrokken we rond 13.30u richting Asten-Ommel in Brabant. Tussen Beesd en Den Bosch was een ongeval gebeurd waardoor we in een enorme file belanden. Omrijden had geen zin want dat was 50 km extra dus die 45 minuten extra rijtijd namen we op de koop toe. Rond 16.45u arriveerden we op camping Op den Diesdonk gelegen in een prachtige groene bosrijke omgeving aan de oostkant van Eindhoven. We werden door eigenaar Jos uiterst vriendelijk ontvangen en onze grote plaats gewezen. Het was nog niet druk maar dat zal lopende de week wel veranderen. Een prachtige camping uitgezocht door broer en schoonzus. Caravan op de plek en dakluifel uit. Morgen de vaste luifel maar opzetten. Vervolgens electra en water aangesloten en tijd voor koffie. De zon scheen volop dus een echt vakantie gevoel. We aten een hap pasta, overgehouden van gisteren en dat fietste er wel in. Na nog wat opruimwerkzaamheden de avond chillend doorgebracht.

Dag 2

Opstaan met een heerlijk zonnetje maakt je toch gelukkig, het was fris vannacht maar onder het dekbed merk je daar weinig van. De klok tikte 08.00 uur aan dus tijd om te douchen en te ontbijten. Het plan was om vandaag de vaste luifel op te zetten, echter de caravan stond op het westen en de bomen houden de zon tegen. De dakluifel was nog vochtig dus de luifel moest maar wachten tot vanmiddag. In Helmond was de wekelijkse zaterdagmarkt dus een ritje van 10 km op de fiets stond niks in de weg. Rond 12u zaten we op de fiets. Via een aardige route fietsten we naar Helmond. Onderweg één obstakel, een hoge steile trap die we af moesten op zich niet erg maar met een e-bike toch wel een uitdaging voor deze bejaarden. Behendig het voorwiel in de fietsgleuf geplaatst en voorzichtig de steile trap af, Fred voor, Trudie achter, zo ook de andere fiets. Gelukkig ging alles goed en we fietsten rond 12.45u Helmond in. Parkeerden de fietsen bij een winkel die, Die Grenze heette. Maar dat voor later. We liepen in het centrum naar de markt. Nu onze mond viel open, zo groot. Vele groente kramen, vis en vlees, noten en kaas, kleding, tassen en andere kramen en niet één kraam van iets maar meerdere en erg divers. In diverse straten en een enorm plein kon je heerlijk laveren en het was reuze gezellig. Hier ga je dus écht naar de markt. De zaterdag markt in Alkmaar stelt hierbij vergeleken helemaal niets voor. Fred kocht nog een mooie leren schoudertas, die had hij nog tegoed maar hij kon tot nu toe niet echt slagen. We liepen een kleine zijstraat in en waanden ons in Rotterdam, want er stonden zgn. Kubuswoningen van architect Piet Blom. En wat wil, ze zijn hier nog eerder gebouwd dan in Rotterdam, hoe bijzonder. We liepen langs een gezellig terrasje, wat op een winkeltje leek, er zat een oudere dame die zei dat ze hier heerlijke koffie schonken voor een betaalbare prijs. Nu dat klonk goed, dus koffie met wat lekkers, het bleek een Portugees restaurantje te zijn en er was binnen ook nog een Pools communiefeestje aan de gang. Na de koffie langzaam weer op huis aan anders kwam er niets meer terecht van de luifel. Maar eerst nog op zoek naar een bakker, even gevraagd en verwezen naar een bakker niet ver weg pffff, die ook nog eens heerlijke worsten broodjes verkocht. Nu dat klonk als muziek in de oren. Vervolgens bij één van de vijf viskramen, die nota bene allemaal bij elkaar stonden, kibbeling gegeten, een noten kraam bezocht en een enorme overdekte groenten stal om vandaar terug naar de fiets te lopen. Zoals eerder vermeldt stonden we geparkeerd bij een enorme supermarkt zeg maar een soort cash en carry, Die Grenze. Trudie wilde hier nog even naar binnen, wisten niet wat we zagen, wellicht een keten die enorme partijen opkoopt en deze redelijk geprijsd aanbiedt. Gelukkig waren we op de fiets dus veel meenemen ging niet. Op ons gemak terug naar de camping, via dezelfde route en een stuk omgefietst vanwege de trap, omhoog had zeker niet gelukt. Lekker koffie, de luifel opgezet en voor het eten overheerlijke Alkmaarse Kaassoep van onze vaste leverancier Veronique van café Jong Belegen met hoe kan het anders een overheerlijk worstenbroodje. Nog een ontspannen lees avond waar Fred het boekenweek geschenk Piaggio van Hendrik Groen in één adem uitlas en genoten van een prachtig ondergaande zon. Resumé, een prachtige dag en Helmond is een fantastisch leuke en mooie stad, we komen hier zeker terug.

Dag 3 

Moederdag een traditie die al lang bestaat veelal gericht op de jongsten die moeder eens lekker in het zonnetje willen zetten, ontbijtje op bed, zelf gemaakte tekeningen, whatever. Wij stonden op met de vraag of we ons nog konden herinneren hoe de Moederdag gevierd werd in onze jeugd, nu ga maar eens graven in je geheugen, dat is toch moeilijker dan gedacht en waarschijnlijk niet anders was dan eerder genoemd. Wij doen vandaag niets aan Moederdag, Trudie is niet mijn moeder en de kinderen zijn thuis maar we gaan er wel een gezellige dag van maken maar dat was anders ook gebeurd. Na ons te hebben opgeknapt stapten we op de fiets naar Someren-Heide. De gemeente Someren bestaat uit vier kerkdorpen Lierop, Someren, Someren-Einden en Someren-Heide met ca 20.000 inwoners. Een leuke stad op 11 km van de camping. Hier deden we koffie met wat lekkers. Trudie had weer een leuke tocht uit gedacht. In deze omgeving lag in WOII de Kammhuberlinie. Een Duits lucht-afweersysteem vernoemd naar Generaal J. Kammhuber, dat vanaf 1940 gebruikt werd tegen de geallieerde bommenwerpers. In deze linie werden enorme zoeklichten geplaatst om de geallieerde bommenwerpers in een lichtbundel te vatten en aan te vallen met nachtjagers die op Venlo stonden. Ook in Someren-Heide stonden een aantal van deze lichten. Om de acht Duitse soldaten, die de lichten moesten bedienen, onder dak te verschaffen werden er zgn. wehrmachthuisjes gebouwd ca. 8x5m, met een keukentje, woonkamer/kantoor en slaapzaaltje. Waarom hier? Dit kwam omdat veel geallieerde bommenwerpers van Engeland via Zeeland/Brabant naar het Ruhr gebied vlogen waar de oorlogsmachine op volle toeren draaide, de kortste weg dus. Het oorspronkelijke verwaarloosde huisje is in 2018 in zijn oorspronkelijke staat gerestaureerd met een mini tentoonstelling over het hoe en wat, en was vandaag open voor bezichtiging. Bovendien stond er hier ook een enorm origineel zoeklicht wat gespaard is gebleven. De vrijwillers vertelde vol passie het verhaal. We fietsten terug naar Asten waar we ons tegoed deden aan een heerlijke lunch. Door naar museum Klok&Peel alvorens we voorbij fietsten aan de Standerd graan molen Oostenwind uit 1506. Eigendom, tot 1953, van de toenmalige Heren van Asten en nu privé bezit van een molenaars familie en vandaag open dus daar eerst heen. Via een trap, bevestigd aan het draaiende huis(kast) van de molen, klom je omhoog naar de eerste etage. Een enthousiaste molenaar in opleiding vertelde in grote lijnen alle ins en outs. De standaard, midden in de molen draagt het houten huis (kast) van de molen en is draaibaar rondom deze standerd. Dit draaien is nodig om de wieken naar de wind te zetten. Hij vertelde over de techniek, de molenstenen, hoe de wieken moeten remmen en nog veel andere weetjes. Erg leuk en interessant. Het was inmiddels 16.15u dus het werd een bliksembezoek aan het museum omdat het om 17.00 uur sloot. Om toch een indruk te krijgen even naar binnen gewipt maar we komen hier volgende keer op terug want we gaan hier deze week nogmaals heen. Het betreft kerkklokken, carillons die hier in grote getale staan op gesteld met hun geschiedenis, het maken van klokken met filmpjes. Daarnaast erg interactief maar veel te kort om een goed beeld van te krijgen. Ook is het Peelmuseum hier gevestigd wat het verhaal van het ontstaan van de Peel verteld. Een leuke en leerzame dag. Heerlijk bij de caravan gegeten.

Dag 4

Een rustig dagje vandaag welke nat starte en niet uitnodigde om het bed te verlaten met dat romantisch 😉 gekletter op het dak. We moesten boodschappen hebben dan toch maar douchen en ontbijten. Rond 11.30u was het droog dus de route planner maar op Helmond. Allereerst een bezoek aan een grote en prachtige camping winkel waar toilet vloeistof werd ingeslagen en een aantal andere zaken. Een bezoek aan Action en Die Grenze ontbrak ook niet en natuurlijk de supermarkt niet te vergeten. We vergaten helemaal te lunchen maar op maandag was veel dicht. Het regende inmiddels weer dus een loopje door het centrum zat er niet in. Dan maar een broodje bij de supermarkt en twee Bossche bollen voor thuis😉. We zijn op vakantie dus niet zo moeilijk. We hadden nog een heerlijk stoofpotje van Veronique van het bedrijf Jong Belegen in Alkmaar wat we met rijst en sla op-aten. Magen weer gevuld en ja, natuurlijk ook nog een heerlijke fles witte wijn gehaald, het eerste glas in de caravan sinds vrijdag en die smaakte zoals Hamersma zegt als een 8+. Gestart in mijn nieuwe boek Hendrik Groen, de slag om Rust en Vreugd en vanavond samen een nieuwe aflevering gekeken van de detective serie Endeavour. Dank voor alle reacties erg leuk. En zelfs mijn zorgmaat gaf een reactie, met een beetje hulp van de zorg wat ons erg goed doet.

Dag 5

Een nieuwe dag na een koude nacht brrr. Diep onder het dekbed, vroeg even de kachel aan en een warme douche. Vandaag stond in het teken van een museum bezoek waar we afgelopen week tekort tijd voor hadden. We fietsen rond 11.00 uur richting Asten naar het Klok&Peel museum. Het klokken gedeelte hadden we gehad dus nu de andere afdeling. De Museum Jaarkaart is toch wel handig. Het Peelmuseum toont de natuur- en cultuurhistorie van de Peel, de regio op de grens van Noord-Brabant en Limburg waar Asten zich bevindt. Het leidt je op een interactieve wijze door de verschillende decennia met verschillende tijdlijnen. De tijd, uit de voormalige Peel aan zee, wordt zichtbaar gemaakt aan de hand van fossielen en de de wetenschap (paleontologie) die het leven in het geologisch verleden bestudeert aan de hand van fossielen, zoals botten, tanden en sporen. Er staan skeletten van diverse hedentijdse dieren maar ook gereconstrueerde dinosaurussen en een enorm mammoet skelet. Daarnaast vitrines vol met opgezette dieren, die voorkomen in de Peel. Bovendien aandacht voor het ontstaan en winnen van turf in deze hoogveen streek. Het verhaal werd op een leuke interactieve manier verteld middels filmpjes, QR codes, touch screens, tekeningen etc. Ook had AI hier inmiddels zijn intrede gedaan en kon je met diverse beesten een babbeltje maken. Vraag stellen en antwoord krijgen. Erg leuk en interessant voor groot en klein. In het restaurant genoten we van de lunch. Vervolgens op de fiets naar het centrum van Asten voor wat boodschappen waarbij een bezoek aan de mooie kerk niet ontbrak met haar imposante preekstoel. Terug op de camping was Fred zijn oudste zus en broer met schoonzus ook gearriveerd. Wij hadden tompoucen meegebracht die we oppeuzelde tijdens het gezamenlijk koffie drinken. De avond samen met z’n vijven bij broer en schoonzus doorgebracht onder het genot van hapje en drankje.

Dag 6

Een rustige ontspannen natte dag. Langzaam loopt de camping vol, ook weer een aantal familieleden melden zich. We reden naar Deurne voor nog wat boodschappen. De rest van de dag rustig doorgekomen met lezen 📖, wat werkzaamheden, het was berekoud in de caravan en de hete lucht verwarming werkte niet optimaal op electra. Nu alles op gas aangesloten en alles heerlijk warm.

Dag 7

De dag begon vroeg, gezien het aantal douches stond Trudie rond 6.45u al onder water en kort daarop volgde ik. Er is heel wat water gevallen en de zon was ver weg. In de loop van de morgen arriveerde een groot deel van de overige familieleden, onze dochter en haar gezin, en de twee kinderen van zoonlief. Daarnaast neven en nichten. Ook stroomde de camping vol met overige gasten en staat hij vol. Morgen nog vroeger douchen😬. Een deel van de dag stond dus in het teken van weerziens met onze familie. Kleinkinderen allemaal even in de caravan gezellig zo met elkaar. Vanmiddag met dochter en schoonzoon naar de jaarmarkt in Aarle Rixtel. Een gezellige markt met alle geijkte kraampjes. Etenswaren, kleding, snuisterijen en andere zaken. Gezellig, met af en toe een bui op ons kop.  Na de aankoop van wat lekkers, boeken en een zak Spaanse Churros weer op naar de camping. Kinderen hebben heerlijk gespeeld en vermaken zich prima met elkaar.

Dag 8 

Na wederom een koude nacht om 07.00 uur onder de douche, voor de file uit. Deze dag stond in het teken van een gezamenlijk activiteit. Trudie was al vroeg naar de supermarkt voor wat lekkers bij de koffie want zoonlief en schoondochter zouden vandaag ook aansluiten voor een dagje en arriveerden rond koffietijd. Even iedereen gedag zeggen en koffie bij paps en mams waar ook werd geluncht. De gezamenlijke activiteit was georganiseerd door broer J. schoonzus en kleinkinderen en hij was dit jaar ook verantwoordelijk voor de hele organisatie. Rond 13.30u verzamelen voor de intro, uitleg, indeling van de teams en natuurlijk wat we gingen doen. Het werd een boswandeling, in het bos wat grenst aan de camping, met opdrachten. Deze zaten in een flesje, wat weer verborgen lag op een plek langs de route, die totaal 4,5 km betrof en gezocht kon worden via coördinaten, die door de organisatie tijdens het spel werden doorgegeven. Er waren drie teams samengesteld, die om de 10 minuten vertrokken. Als je de plek had gevonden dan lag of hing het flesje binnen een straal van een paar meter dus goed je ogen de kost geven. Op zich waren de flesjes snel gevonden, in het flesje zat een rebus, met een vervormd woord. Dit woord was later weer nodig om na afloop en terug bij de caravan een soap op te voeren met alle woorden die gevonden waren in de vier verstopte flesjes. Daarnaast zat er ook een opdracht in die ter plekke moest worden uitgevoerd, bv. maak met z’n allen een rap over dit familieweekend of maak een selfie van de groep met een levend dier. Fred zat met kleinzoon in team en die pakte een grote spin die rustig op zijn duim bleef zitten, dus klaar. Alle oplossingen moesten direct worden door geappt. We troffen het met het weer gelukkig, het bleef droog. We hadden het erg gezellig en super leuk. Halverwege werden we bij een koek en sopie getrakteerd op drinken en een koekje. Ook hier was nog een opdracht, echter die was begraven ca. 10 cm onder het zand. Er was als referentie een schepje geplaatst waar het ongeveer moest liggen, echter één van de kleine neefjes had het eerste schepje al te pakken. Nu dat zoeken was a hell of a Job en vinden was geen sinecure iedereen groef als of het een lieve lust was. Fred was echter niet voor één gat te vangen omdat het een pakketje was omwikkeld met alufolie, downloadde hij de metaaldetectors app en binnen 10 seconden was het pakketje gevonden. Nu wij waren het enige team die het 📦 vond, het was een klein cadeautje, een zaklantaarn. Terug op de camping teams verzamelen om een soap te maken per team, de woorden waren WC rol, jaloers, legkip en buren en dit op te voeren per team. De creativiteit deed wonderen, en ook een beetje AI, alle stukje waren even leuk, lachwekkend en leuk in elkaar gezet, echter er kan maar één de winnaar zijn, medebepalend waren natuurlijk ook de overige opdrachten, en dat was het team waar Fred in zat. Leuke prijsjes werden gewonnen en vervolgens eten, wat ieder gezamenlijk met het eigen gezin deed. We hadden vandaag nog een nareiziger, een nichtje die moest werken en vanavond aansloot bij man en kinderen. Er is dit jaar geen gezamenlijke ruimte dus allemaal bij elkaar ging helaas niet lukken, Trudie en ik sloten aan bij onze kinderen en we haalden patat, en speelden met de hele club Hitster, erg leuk en het was 1.30u toen het licht uitging.

Dag 9

Na een ijskoude nacht, stonden we rond achten op. Gisteren nog vergeten op te merken dat de waterpomp van de caravan defect was, heeft uren droog staan draaien waar deze niet tegen kon. De zon scheen heerlijk, plan was om vandaag de vaste luifel op te ruimen want die gaat niet mee naar Frankrijk. Het was droog en het zou dit nagenoeg de hele dag blijven. Een van de nichtjes, die in Frankrijk woont, gaat vandaag samen met haar twee kids weer naar huis dus die zwaaide we uit en daarnaast vertrok ook een andere nicht met haar man gezien andere verplichtingen. Trudie ging met dochterlief en uiteindelijk haar hele gezin met twee auto’s naar de markt in Helmond, wat mij mooi de gelegenheid gaf om de luifel er af te halen. Lekker op m’n gemakkie en daarnaast een camping dealer in Heerhugowaard gebeld voor een nieuwe pomp die deze op voorraad had. Inmiddels gehaald door onze schoondochter, met dank. Rond 14.00u alles opgeruimd en ook kwam de family weer terug. Samen togen we met oudste zuster naar het EDAH en Orgelmuseum in Helmond, wat erg leuk was. Alle zeven draaiorgels en twee grote dans orgels werden geshowd erg leuk. Ook mocht Fred nog voor orgelman spelen. Het EDAH museum betreft de ontstaan geschiedenis in 1910 en ondergang van deze supermarkt. Daarnaast laat het museum de ontwikkeling zien van de productie, distributie en verkoop van kruidenierswaren en aanverwante zaken. Het museum was gevestigd in een voormalige van Gent&Loos loods. Erg leuk en interessant. Samen met het hele gezin macaroni gegeten in het chalet waar onze dochter en schoonzoon zitten samen met hun gezin en de twee kinderen van onze zoon en schoondochter, die eerst in een tent zouden overnachten maar gezien de extreme kou toch hiervoor kozen.

Dag 10

Helaas kwam er weer een eind aan het familieweekend, en vertrokken vandaag de meesten weer naar huis. De dag startte met regen wat voor de tent kampeerders altijd lastig is, een natte tent moet thuis altijd drogen. Je kúnt hem natuurlijk ook weggooien na gebruik, wat een nicht deed. Daar was de regen dit keer geen schuldige van maar wel eerdere keren, waardoor de tent niet waterdicht meer was, dus huppeta in de container. Ook onze kinderen vertrokken weer op huis aan, huisje leeg en nog een laatste bak koffie, bij paps en mams, wat bij alle gezinnen gebeurde. Afscheid nemen is altijd vervelend als het zo leuk is geweest. Rond 12u was iedereen weer op weg naar huis. Ook overige gasten op de camping vertrokken voor het grootste gedeelte en is de rust weer terug. Onze oudste zuster en broer met schoonzus blijven nog even en ook wij gaan twee nachten naar huis, caravan blijft hier staan en maakte Fred gereed voor ons vertrek aanstaande woensdag. We nemen een aantal zaken mee die we niet nodig hebben in Frankrijk. 🇫🇷 Wij hadden geen haast dus Trudie ging nog met mijn zus naar een jaarmarkt en broer Jaap en schoonzus terug naar het bos, waar we de opdrachten hadden gedaan. Er zaten nog twee schatkistkistjes in de grond die niet waren te vinden, nou, nu ook niet dus te goed verstopt. Zelf heb ik nog een uurtje in de zon gezeten want het weer was aardig opgeknapt. Na de koffie vertrokken wij richting Alkmaar. Wasmachine aan en op tijd onder de wol. Het was weer een fantastisch weekend echter wel een gemis dat we als familie niet compleet waren vanwege omstandigheden.

Dag 11

Een dagje op vakantie in eigen huis. Op tijd uit de veren. We hadden een aantal verplichtingen, die gepland konden worden omdat we toch twee nachtjes naar huis gingen vanwege deels terug brengen van de  kampeer spullen. Dus spullen klaar leggen die we meenemen naar Frankrijk 🇫🇷, bezoek pedicure en schoonheidsspecialiste en een bezoek aan de fysiotherapie. Daarnaast bracht Trudie nog een bezoek aan vriendin Elly en Fred aan zorgvriend Constant. Na de middag kwamen twee kleinkinderen ons een goede vakantie wensen. Fred ging nog op bezoek bij zwager die in ziekenhuis ligt en nog langs dochterlief. Dus al met al een doenerig dagje. Morgen weer naar Brabant.

Dag12

Vanmorgen alles weer ingepakt en rond 12u weer richting Brabant. Een ontspannen rit en rond 15u waren we weer op de camping. Alles georganiseerd voor onze reis morgen richting het zuiden. De avond gezellig doorgebracht met broer en schoonzus die hier ook nog op de camping staan.

Dag 13

Opstaan, wederom met regen, gaat vervelen, maar er is goed nieuws het wordt beter. Vroeg uit de veren want we hadden 281km voor de boeg met als eindbestemming Hesperange op 8 km van Luxemburg stad. De caravan stond al grotendeels reisklaar maar er zijn altijd nog van die kleine dingen. Daarnaast even gebeld met onze vrienden H&M die bij Reims staan en problemen hebben met hun nieuwe caravan, teleurgesteld zijn en de reis wellicht voortijdig wilden afbreken. Maar dát gaat natuurlijk niet gebeuren. Peptalk en hun een onder de riem steken is wat je nodig hebt en we gaan er met elkaar een fantastische vakantie van maken en het probleem gáát worden opgelost. Om 11.10u vertrokken we, na eerst nog koffie bij broer J en schoonzus T die nog op de camping staan. Via Maastricht, België, stukje Duitsland reden naar Luxemburg. Het weer was slecht en onderweg deden we twee stops. Trudie had broodjes gesmeerd die we heerlijk oppeuzelden. De caravan onbeheerd achtergelaten op een parkeerplaats bij een wegrestaurant doen we niet,  je hoort zulke rare verhalen. We moesten een klein stukje door Luxemburg stad waar het even mis leek te gaan echter door de goede navigator naast me zaten we snel weer op de route. Rond 16.00u arriveerden we op de gereserveerde camping Bon Accueil, wat meer op een camper camping lijkt. Veel doortrekkers voor een bezoek aan Luxemburg. De receptionist was uitermate vriendelijk en wees ons een mooie grote plek aan nabij het prachtige, sanitair en de uitgang. We blijven hier drie nachten. De caravan stond weer snel opgetuigd, en toen was de koffie klaar. De zon scheen dus heerlijk buiten gezeten en gegeten. Voor het avondeten hadden we een heerlijk stoofpotje van Jong Belegen onze vaste ‘cateraar’. Nog een rondje over de camping gelopen en de avond heerlijk chill door gekomen.

Dag 14

De eerste nacht in Luxemburg en opstaan met de zon, mooier kan toch niet? Nou ja, wakker worden naast je geliefde is natuurlijk het mooiste want die is het zonnetje in huis. Voor vandaag was het plan om na het opknappen en het ontbijt op de fiets te stappen naar Luxemburg Stad, ca.8km. Een mooie stadsroute uitgezocht met Komoot met daarin opgenomen alle hoogtepunten. Om 10.00u op de pedalen. Vanaf de camping fietsten we via een prachtig park zo een mooi fietspad op wat langs een klein riviertje door een bosachtige omgeving liep. We moesten een houtbrug over, echter die was afgesloten dus een stukje door. Via een volgende brug was het buffelen want deze weg liep direct een eind omhoog. Maar goed, gered. Via prachtige fietspaden, dat moet gezegd worden, veelal gecombineerd met voetpaden fietsten we de stad in. Tijd voor koffie met wat lekkers, wat we wel hadden verdiend. Luxemburg is een fantastische stad gelegen op heuvels en deels in valleien, en enorme viaducten en bruggen verbinden de diverse delen met elkaar afgewisseld met veel groen, mooie parken en fenomenale vergezichten. By the way, er zijn ook diverse gratis buiten fitness terreinen te vinden en we fietsten langs een enorme skate baan. Luxemburg kent een lange geschiedenis vanaf het jaar 975, is Groothertogdom en voert nagenoeg dezelfde vlag als Nederland in lichtere kleuren. Heeft 672000 inwoners en is op Malta na het kleinste land in de Europese Unie en grondlegger van deze zelfde Unie. Dit even om onze topografische kennis op te frissen. In de stad staan veel historische panden maar ook de enorme stadsmuur is intact gebleven, met wederom goede fiets en looppaden. Vanaf de benedenstad gingen we met de panoramisch 70m hoge Pfaffenthal lift omhoog, scheelt omhoog fietsen. De fietstocht leidde ons verder naar een aantal mooie uitkijkpunten, de kathedraal Notre Dame, zeker niet zo groot als de enorme Franse Kathedralen, maar goed je bent ook maar het kleinste landje, sober maar zeker de moeite waard van een bezoek. Fred ging omhoog met ‘s werelds hoogste mobiele panorama-lift, Look 360 naar 71m. Vier enorme gondels gingen per twee afwisselend omhoog en draaide ook nog eens 360 graden in het rond op zijn as, voor een spectaculair uitzicht. Het was tijd voor de warme lunch die we in een Aziatisch restaurant genoten, zomaar zin in. We hebben verder niet gewinkeld maar brachten nog wel een bezoek aan Musée d’Art Moderne Grand-Duc Jean. Een museum voor hedendaagse kunst met gevarieerde collecties en moderne architectuur. Bij binnenkomst valt direct op dat het museum tijdelijk is omgevormd tot Simon Fujiwara’s, A Whole New World. De tentoonstelling omvat 20 jaar werk van deze voor ons onbekende kunstenaar die de bezoeker laat nadenken over de parallellen tussen themaparken en musea. Dit weergegeven in diverse zalen met diverse thema’s en de bezoeker laat  reflecteren op de vage grenzen tussen beleving en identiteit. In één van de zalen, het Hope House verkende hij Anne Frank. Bij een bezoek aan het Anne Frankhuis kocht hij een bouwplaat, hoewel het zijn doel diende deed dat hem beseffen hoe de site tot een groot consumenten object was gemaakt. De ruimte omvat vergrote delen van deze bouwplaat plus een aantal objecten die bezoekers dwingen na te denken over hoe de jonge dagboekschrijfster en het museum zijn gecommercialiseerd. Erg interessant om hier bij stil te staan en zo waren er ook in andere zalen zaken om eens goed over na te denken. Daarnaast een grote expositie van de Zuid-Afrikaanse kunstenaar 🧑‍🎨 Igshaan Adams, voor ons een grote onbekende en zijn kunst, hoe mooi ook gemaakt, sprak ons niet echt aan. Veel weefkunst-werken, gevlochten ijzerdraad-werken, wandtapijten en enorme wandprinten hadden niet echt onze interesse. De ruimte omvat Het liep tegen 16.30u, dus tijd om terug te fietsen, in het stadspark nog even opgestoken voor een ijsje, nog een bezoek aan de bakker en via een andere route met nog steeds een strakblauwe hemel terug naar de camping en de fietsen schoongemaakt.

Dag 15

Vandaag had Trudie nog één ding op het programma, een bezoek aan de Bock kazematten van Luxemburg. Het was weer een prachtige dag. Na de koffie dus op de fiets die kant op. Via een route, die we eerder hadden gefietst, op naar de vesting werken waar we rond 11.45u aankwamen. De fietsen parkeerden we ter hoogte van de entree, het was niet druk dus ruimte zat. We kochten tickets met 65+ korting 😉 á €9 pp. Via de tourniquet liep je een donkere gang in kom je eerst bij de archeologische crypte, een voorruimte van de kazematten, een soort oude ondergrondse begraafplaats. Vervolgens loop je de Bock-kazematten in, het ondergronds verdedigingsbolwerk met lange donkere gangen. Deze onderaardse galerijen werden in de 17e eeuw onder Spaanse heerschappij aangelegd en daarna twee keer uitgebreid. Via een vaste route loop je langs lege ruimtes, kanonnen, trappen op en af, gewelven in en uit. Leuk en interessant en door de grote uitsparingen in de muren had je een prachtig uitzicht over de omgeving. We verlieten het bolwerk en liepen boven de historische vestingmuren naar Chemin de la Corniche het mooiste “balkon van Europa". Deze 1,1 kilometer lange wandelpromenade biedt een adembenemend panoramisch uitzicht over de omgeving. Na dit avontuur namen we in het centrum nog koffie met een sandwich en fietsen op ons gemak terug naar de camping. Hier pakten we de auto om nog wat boodschappen te doen. Eenmaal weer terug op de camping was men op het evenemententerrein, wat grenst aan de camping, een soundcheck aan het doen van de coverband Oasis die vanavond optrad. We trilden bijna weg uit de caravan enorm harde muziek, maar best wel aardig om naar te luisteren. Fred haalde pizza’s om de hoek bij een pizzeria en om 20.00u barste de show in alle hevigheid los. Eerder had Fred de caravan alweer gereed gemaakt, want morgen vertrekken we naar de volgende camping. Nieuwsgierig als we zijn gingen we toch even een kijkje nemen bij het gratis concert en verlieten via de achterkant de camping. Er heerste op het terrein een ontspannen gezellige sfeer en de band speelde niet onaardig. Veel foodtrucks met lekkers en drank tegen schappelijke prijzen, biertje/wijn €3 en frisdrank €2,50 en dat voor zo’n festival. In de zomermaanden is er iedere week een gratis optreden van een band op dit terrein. Om 22.00u was alles weer stil echter op het terrein bleef het gezellig druk. Het was weer een doenerige maar gezellige dag. By the way denk aan alle volgers, erg leuk dat jullie de verhalen lezen.

Dag 16

Een reisdag, een paar fijne dagen gehad in deze Luxemburgse omgeving. Om 07.00 uur stond Trudie naast haar bed en ging douchen, kort daarna volgde ik. Alles rustig aan, de caravan stond kant en klaar en rond 10.00u vertrokken we voor de 250 km. Een kilometer of tien vanaf de camping sloeg ik op een enorme rotonde verkeerd af en miste de afslag naar de A31. Dus een stukje omrijden en de sfeer van deze dag begon al goed in de auto🧐. Fred, moet beter luisteren naar de navigator. Met twee stops, koffie en lunch arriveerden we rond 15.00u op de camping La Liez in Peigney, nadat ik deze eerst voorbij gereden was pfff😅 foutje bedankt. Na een vriendelijke ontvangst kregen we onze schaduwrijke plek toegewezen, ergens achteraan op de camping die vol was. Goed dat we vooraf hadden gereserveerd. Het is een  vijf sterrencamping met twee zwembaden en allerlei luxe faciliteiten. Er zijn 209 plekken waarvan 90 chalets. Een deel van de caravans staat op velden tussen de chalets in. Een bedrijvigheid van belang en veel kinderen. Normaal zouden we dit soort campings mijden echter gekozen vanwege de zwembaden, het grote meer en de grootste vestingstad van Europa, Langres. De temperatuur was 30 graden dus warm maar in de schaduw uit te houden. Snel, nou ja snel de caravan op z’n plek. We stonden te scheef met de caravan dus ons stabilisatie systeem werkte niet goed, caravan verplaatsen zodat we rechter stonden, gelukt. Eerst koffie met cake en vervolgens alles op de plek, rondje camping, waarbij opviel dat er een grote motorclub was met driewieler motoren. Wat een apparaten. Vervolgens de BBQ aan en eten. De avond chill doorgebracht.

Dag 17

Na de warme dag gisteren was vandaag, de volgende aan de beurt die nog warmer zou worden. Ondanks de hitte was de caravan koel omdat we heerlijk onder de hoge bomen staan. Om half acht ging de fysieke wekker naast me af dus tijd om op te staan. Heerlijk buiten ontbeten en ons opgeknapt. We zouden op de fiets naar het dorp Saint Geosmes gaan waar een brocante jaarmarkt was op ca 10 kilometer van de camping. Het zou een aardige route zijn en we stapten zeer ontspannen en voortvarend op de fietsen. Het was inmiddels 10u en de zon was al lekker warm. We verlieten de camping en de weg daalde lekker af naar beneden, in het achterhoofd een stemmetje, lekker hé maar je moet straks ook weer omhoog. We kwamen op een idyllisch fietspad wat liep langs het kanaal welke de Champagne met Bourgogne verbindt. Via een brug reden we richting Langres, wat we in de verte op een hoogte zagen liggen. Nog niets aan de hand maar je voelt wel dat je langzaam een vals plat opging en de weg steiler en steiler werd, we moesten klimmen en niet zo’n beetje ook pff pff en dat in die hitte. Nu is zo’n e-bike fijn en die redt het wel maar er moet wel getrapt worden. Het was voor mij al een enorme inspanning laat staan voor Trudie die de moed bijna opgaf. Nadat ik boven was, ben ik een stukje naar beneden gelopen en duwde haar verder naar de finish, eigenlijk niet verantwoord maar toch gehaald. Uitgepuft en hopen dat dit de enige hoogte was. We fietsen door met enkele kleine heuvels en kwamen in het dorp aan. Het was niet heel druk maar wel gezellig, een beetje Koningsdag. Een langgerekte markt met in zijstraatjes ook vele kramen waar mensen uit het dorp en wellicht ook uit de regio hun rommel aanprezen. Ze weten hier wel van prijzen voor de vele rommel maar we konden toch niets meenemen. We sjokten, maar het was eigenlijk geen doen, dus besloten om terug te gaan en namen bij de kleine kermis nog een zakje churros. By the way er was geen enkel terras te vinden waar je even kon zitten. De weg terug was dezelfde als heen dus, met een noodgang weer naar beneden, de weg die we heen op gefietst waren was 9% stond op een bord wat we naar beneden passeerden, dus dat was heen, toch een hele prestatie. Nog even bij het grote meer gekeken, Trudie nog even bij het strandje de voeten in het water en door naar de camping, weer een lijdensweg omhoog. Hier wat gedronken en op naar het zwembad waar we een uurtje heerlijk vertoefden en een een ijsje namen. Terug bij de caravan gechild, even ogen dicht en gegeten in het restaurant hier op de camping. Morgen een nieuwe dag echter we laten de fiets staan.
Er zijn zo’n 50 van de driewieler motoren die op de camping staan.

Dag 18

Tweede pinksterdag en wat treffen we het met het weer. Dus vroeg uit de veren want we zouden wat boodschappen doen. De winkels waren vanmorgen open. De water vulslang, waar de watertank van de caravan mee wordt gevuld was stuk, dus op naar de Action, vervolgens tanken en naar de supermarkt. Op het programma stond ook een bezoek aan de stad Langres. De voormalige bisschopstad, vestingstad en de geboorte plaats van de filosoof Dennis Diderot. De stad ligt pontificaal boven op een rotsgebergte, waar we gisteren al heen gefietst waren pff. Van de oude stadsmuur is nog 3.5km over met prachtige vestingtorens en daarbinnen vele kerktorens en de kathedraal die je al van verre ziet. De stad hoort tot de 50 mooiste steden van Frankrijk en is cultureel erfgoed. Alles is bijzonder goed bewaart gebleven de zeven poorten en twaalf torens zijn een lust voor het oog. Na het parkeren van de auto, op een schaduwrijke plek, moesten we een klein eindje omhoog wandelen om door één van de stadspoorten de stad in te lopen. Vervolgens via een stenen trap de muur op om een wandeling te starten over een deel van de muur. Veel tuinen grensden aan de muur waardoor veel groen overhing en je dus in de schaduw liep. Je kijkt 360 graden alle richtingen uit dus geen wonder dat het een vestingstad was. Na een stuk gelopen te hebben verlieten we de muur ter hoogte van de kathedraal Saint Mammès uit de 12e eeuw en liepen door de mooie straatjes omringt door elegante herenhuizen. Namen een kijkje in de prachtige kathedraal en vonden dat het tijd werd voor koffie, wat we namen op het Diderotplein waar ook het reuze standbeeld van hem staat. Na de verfrissing hadden we nog een chateau op het programma in de plaats Pailly. De auto was lekker koel en we reden door de prachtige omgeving met uitgestrekte velden zover het oog reikte. Het kasteel van Pailly is gebouwd op een ouder kasteel uit de 13e eeuw. Het had een strategische ligging in het zuiden van de Champagne regio. Hierdoor dus een verdedigingswerk. Uiteindelijk in 1530 verkocht aan rijke familie die er een woonbestemming van maakte geheel in renaissance stijl voor die tijd één van de eerste chateaus in Frankrijk omdat zij idolaat waren van Italiaanse paleizen. Het is vervolgens nog enkele keren in andere handen overgegaan en uiteindelijk in 1963 historisch erfgoed en kwam in handen van de staat. We kregen een rondleiding van een Franse gids die voor het eerst een Engels rondleiding deed, hij deed z’n best en het verhaal werd door ons begrepen. Er was maar één grote zaal in renaissance stijl die we konden bekijken. Daarnaast was er een prachtige tuin waarin we ook nog even gewandeld hebben. Al met al een cultureel dagje. Terug op de camping nog gezwommen, lekker rustig want de camping was vandaag voor een groot deel leeg gestroomd. De avondmaaltijd was witlof met gebakken aardappeltjes en biefstuk, dat had Fred erg smaakvol bereidt. De caravan weer aan kant want morgen weer een reisdag.

Dag 19

Een reisdag vandaag, ca. 190 km dus valt mee. We hadden de tijd en vertrokken rond 11.00u van de camping naar de tol A31. Je bent nooit zomaar op de grote weg, tenzij je er naast staat, dus een aantal kilometers over D/N wegen die goed begaanbaar zijn. Daarnaast neem je altijd wel een dorpje mee wat op zich wel gezellig is. Eenmaal op de tol ging de reis voorspoedig, koffie stop en weer door. Het was erg warm maar daar hadden we in de auto weinig last van. We moesten volgens de routeplanner afslag 27 hebben bij Tournus, zo gezegd zo gedaan reden echter toch weer verkeerd (maps stuurde ons fout) maar daar kwamen we na een paar kilometer achter toen we van de grote weg links moesten afslaan en een weggetje inreden waar je twee kanten op kon, zeg maar en V. We stopten tijdig want de weg die we in zouden moeten was zo breed als de caravan en in de verte lag een spoortunneltje 2.10m waar we nooit onderdoor hadden gekund. (Zie foto). En het andere stuk weg kwam uit op een breed stuk waar we gelukkig konden keren zonder de caravan af te koppelen. Het zat ook niet mee. Wellicht was dit een korte route naar camping Les Ripettes maar niet met caravan. Fred kreeg een helder moment want de camping waar we nu heen gingen zouden we op de terugweg aandoen en niet nu. Maar gezien hier een zwembad was wat open was kozen we ervoor om ook nu naar deze camping te gaan. Fred had een route beschrijving van de camping gemaakt van hun website maar was dat vergeten, gloeiende gloeiende. Nou ja, de toon was weer gezet, dus terug naar Tournus, en wellicht naar de tol want we moesten afslag 28 hebben maar de goede navigator naast me vond een alternatief. Een compliment en gooi dat Google maps maar over boord. We werden enorm vriendelijk ontvangen door de eigenaar. Een kleinschalige camping in de natuur, een schaduwrijke plek van 200m2, zo groot nog nooit gehad en een oase van rust. Ziet er allemaal proper en netjes uit. Caravan op de plek en een duik in het heerlijke zwembad waar we aangename gesprekken hadden met de vele leeftijdsgenoten die hier staan. Het avondeten was een lekker kopje soep, salade en stokbroodje Franse kaas en een heerlijk rosé-tje. Het was verder een heerlijke zwoele avond onder een wassende maan 🌔 op weg naar de volle en heldere hemel.

Dag 20

Na een zwoele nacht weer op tijd wakker, goed geslapen ondanks de warmte. Alle ramen open geeft lucht. We hebben heerlijk buiten ontbeten, vers brood 🥖 gisteren besteld, ons opgeknapt, mooie warme douches ziet er perfect uit. Besloten om, mochten de plannen ongewijzigd blijven, hier op de terug reis terug te komen. We zouden op de fiets stappen voor een bezoek aan de stad Tournus echter de temperatuur zou oplopen naar 33 graden waardoor we het onverantwoord vonden om in die hete zon te gaan fietsen dus de auto gepakt. Wat wil, de weg die we gisteren insloegen met de caravan, en we moesten keren, reden we hoe verrassend nu vanaf de camping, het was dus wel een weg naar de camping maar wat bleek we kwamen eerst een brug tegen met hoogte max 2.10m en vervolgens het spoor tunneltje max 2.10m, dat had dus nooit gekund en daar hebben we, geen goede ervaring mee. Met de auto ging het wel. Eenmaal in Tournus bezochten we museum Greuze Hôtel-Dieu de Tournus. Het museum is gewijd aan de schilder Greuze echter dit was gesloten daarnaast in dit gebouw een voormalig ziekenhuis gebouwd in de 17e eeuw en bestemd voor de armen en soldaten. Wij waren al eerder in zo’n oud hospitaal geweest in Beaune, groter maar deze vonden we mooier. De drie oude zalen, mannenzaal, vrouwenzaal, soldatenzaal de kapel, apotheek en keuken waren gerestaureerd met hun originele meubilair om de sfeer van toen te proeven. Het ziekenhuis was afhankelijk van weldoeners die wat over hadden voor de arme medemens. Er lagen ook instrumenten uit die tijd, nu dan zijn we blij dat we in het nu leven. Maar het was fantastisch om hier doorheen te wandelen, daarnaast nog een mooie tuin met allemaal medicinale kruiden of wat daar van over was. Op naar de St. Philibertus abdij uit de 11e eeuw.  Het is één van de oudste klooster centra van Frankrijk 🇫🇷 en volgens insiders een samenvatting van de gehele Romaanse kunst met z’n galerijen, toren, gewelven, zuilen, monniken eetzaal, kelders en kapellen. Er is zelfs een bovenkerk, deze was toe aan een grondige restauratie wat inmiddels is goedgekeurd. Al met al wederom een prachtige kerk. We liepen naar de brede rivier de Saône die hier stroomt en namen plaats op een terras van een gezellig restaurantje voor een warme lunch scheelt vanavond weer. We hebben heerlijk gegeten en maakte, ondanks de hitte, nog een korte wandeling door het mooie stadscentrum met z’n oude heren huizen, smalle romantische straatjes en aparte winkels. Vervolgens terug naar de camping waar we nog een duik in het zwembad namen. We hadden zin in een broodje hamburger, 🍔 wie doet je wat. Een heerlijke zwoele avond volgde.

Dag 21

Het wordt vervelend om te melden maar de zon blijft schijnen en warm, we zijn tevreden met deze nieuwe dag. We zouden vandaag een stukje gaan fietsen door de omgeving met een bezoek aan Ponte de Vaux. Een klein dorp aan de Saône op ca. 8 km van de camping. Maar eerst opknappen en ontbijten. De dag starte goed met een koude douche. Na latere informatie bleek dat enkele gasten geklaagd hadden dat de douche te warm was, azijnzeikers, dus douche was minder warm gezet, nu dus gewoon koud, erg verfrissend gloeiende gloeiende. Trudie was in een ander badhuis en die had wel warme douche, mmmm. Maar goed na het ontbijt op de pedalen, vooraf kwam Fred erachter dat de vering van de voorvork het niet deed, echter het hinderde hem niet. We verlieten de camping en fietsten via smalle weggetjes, erg leuk door de weilanden naar het dorp Saint Bénigne. Passeerden een prachtige kerk die gesloten was, dus door naar Ponte de Vaux. Toevallig fietsen we langs een rijwielzaak dus even gebabbeld met de monteur die even een blik wierp en dacht het te kunnen oplossen. Dat heeft hij niet maar alles zit nu wel goed vast en dat voor €5. We fietsen door naar de haven en maakten hier een rondje, niet veel te beleven, maar wel een leuk bruggetje en daarnaast een speciale zalm dam zodat zalm rivieropwaarts kan zwemmen. Het centrum was klein en had op ons geen aantrekkingskracht, viel dus tegen. Wel kwamen we nog twee prachten muurschilderingen tegen van de bekende Franse straatkunstenaar Ted Nomad, deze maken deel uit van het 150 jarig bestaan van het plaatselijke museum. Kop koffie genomen op terras á €2, das nog een een leuke prijs. Na een bezoek aan de plaatselijke VVV fietsen we we weer via een erg leuke en lieflijke route terug naar de camping. Trudie draaide nog een was en verder heerlijk rustig aan gedaan. De auto was ondertussen erg smerig geworden dus tijd voor een wasbeurt wat we deden in Saint Bénigne waar ook een grote supermarkt zat voor enkele boodschappen. Terug op de camping gezwommen, lekker kaasfondue gedaan en alles weer in gereedheid gebracht voor de reisdag morgen waar onze echte reis start van de ACSI.

Dag 22

Een reisdag naar Doussard aan het meer van Annecy waar onze ACSI reis start. Rond 09.00u vertrokken we. Een rustige reis door een prachtige omgeving. Hoge bergen en diepe dalen, gaven een prachtig panorama. Daarnaast besneeuwde toppen met eeuwige sneeuw waren fantastisch om te zien. Een koffiestop, natuurlijk belangrijk, om even de benen te strekken en weer door. Eenmaal in Annecy krijg je het idee dat de zomervakantie al begonnen was, een drukte van belang. Je kunt links om het meer rijden wat door de vele afremmende maatregelen misschien de slechtste optie was en rechts om het meer was wellicht wat makkelijker rijden met de caravan maar door de grote drukte vanwege de doorgaande weg en de vele rotondes ook wellicht niet sneller. Maar goed, wij gingen linksom dwars door de stad wat wellicht geen juiste keuze was want door de vele verkeersdrempels en de 30km zones was het constant afremmen wat niet fijn rijden was met caravan. Om 13.15u arriveerden we op de camping. Onze vrienden H&M stonden ons al op te wachten gezien het vinden van de entree van de camping International Le Lac Blue niet heel duidelijk was en we nu een referentie hadden. Na een hartelijk weerzien en aanmelden bij de receptie reden we naar onze plek 809. Een prachtige plek met deels zicht op het meer. Het is een middelgrote camping met ca. 200 plekken gelegen aan het water tussen de hoge bergen in. Ook hier was het druk, dus wellicht een vakantie periode. Eenmaal op onze plek, eerst koffiedrinken en bijkletsen bij H&M alvorens we kennis maakten met de reisleiders, Rob en Wilma en een groot gedeelte van de groep. Trudie ging nog even zwemmen met H&M in het meer en ik hield me verder bezig met de caravan. Om 16.30u was het koffie drinken bij reisleiders Rob en Wilma en een korte kennismaking met de nieuwkomers, we ontvingen een ACSI fiets- vestje, tasje, sticker, smoelenboek en een klein cadeautje. Erg attent. De namen van iedereen in de groep is een dingetje maar dat komt goed. We waren voor het avondeten uitgenodigd bij H&M voor een BBQ, vooraf eerst een fles champagne 🍾 ontkurkt en een lekker ijsje toe, tx guys. Heerlijk gegeten Rond 20.00u  aangesloten voor een gezamenlijke borrel met de groep wat een verbindende factor heeft, was gezellig. Rond middernacht het licht uit.

Dag 23

Een nieuwe dag, de groep was nog niet compleet maar vandaag is de officiële start van deze reis. De laatsten sloten in de loop van de dag aan. Rond 8.30u kwam er een gemotoriseerde paramotor over die om zich heen een aantal mee vliegende ganzen had, dit is een bezienswaardigheid en hij doet dit al een aantal jaar. Heel gaaf om te zien dat die ganzen met hem meevliegen. Na ons te hebben opgeknapt ging Fred naar H&M om te beoordelen of hij het euvel met het water kon oplossen in hun caravan. Trudie en Miranda gingen boodschappen doen. Het nieuwe onderdeel wat waarschijnlijk defect was, was meegenomen door een echtpaar die ook deelnemen aan deze reis. Na onderzoek en open maken van enkele onderdelen van de watertoevoer bleek dat er een schakel relais defect was. Na dit te hebben vervangen bleek de water toevoer weer te werken, hoera en opgelost. De rest van de dag tot vier uur rustig door gebracht. De dames hadden boodschappen gedaan en Miranda had een gebakje mee gebracht voor de mannen wat er wel in fietste. Fred kreeg een lekkere fles champagne voor bewezen diensten, in het geheel niet nodig maar H&M waren onvermurwbaar. Maar goed die komt ook wel op met z’n vieren. Daarnaast moest Fred, Trudie haar fiets nakijken want een remblokje zat te strak tegen het wiel. We zijn rond 14.30u gaan zwemmen in het meer wat heerlijk was en aansluitend sloten we aan bij de welkomst borrel waar de organisatie onder het genot van een snaps iedereen van de ACSI groep welkom heette. Er ontstond een heel gezellig samenzijn en we kennen al een aantal mensen van naam dat gaat toch redelijk snel. Om 19.00u weer paraat voor het welkomst diner in het restaurant van de camping wat goed verzorgd was. We hebben heerlijk gegeten en het erg gezellig gehad met elkaar.

Dag 24

We waren alweer vroeg uit de veren, er stond een fietstocht naar Annecy op het program met een rondleiding door de stad. Om 07.00u liep Trudie naar de douche en ik volgde in rap tempo. Om 09.45u stonden we met de fiets gereed om gebriefd te worden. We hadden een groen ACSI vestje, wat voor veiligheid en herkenbaarheid aan moest maar er zat wellicht ook een commercieel tintje aan want op de rug stond met grote letters ACSI kampeerreizen. Wel leuk al die groene hesjes. We verlieten in groepjes van tien de camping en fietsten achter elkaar een voormalige spoorbaan op, wat nu was omgetoverd tot geasfalteerd fietspad en veel van de voormalige wachtershuisjes waren nu kleine horeca gelegenheden. Dit zie je veel in Frankrijk. Een prachtige 17 km lange route, langs het meer van Annecy, met uitzicht op de bergen waar de eeuwige sneeuw op lag, bracht ons naar Annecy. Het was een megadruk fietspad, met wielrenners, mountainbikers, hardlopers en wandelaars. Het weer was prima, het was zondag en veel scholen in Frankrijk waren nog vrij dus toeristisch druk. Na een klein uurtje waren we bij het kleine haventje waar we de fietsen parkeerden. Dronken eerst koffie en aansluitend kregen we door onze  reisbegeleider een rondleiding, door de stad. Hij vertelde over de historie, gebouwen en monumenten van deze prachtige stad. We liepen door een mooi park en over de brug der liefde waar je, als je elkaar kust, eeuwig bij elkaar blijft. Hierna hadden we de rest van de tijd voor ons zelf en weer 17 km terug. Wij lunchten met H&M in een restaurantje weer terug op weg naar de camping alvorens we in Annecy nog koffie namen. Trudie had nog steeds problemen met de fiets dus ik fietste er op verder en had geen last. Terug op de camping toch nog maar eens de fiets inspecteren en wat bleek het voorwiel zat aan één kant los dus liep tegen de remblokjes aan waardoor de fiets constant afremde. Heel vervelend en gevaarlijk. Na herstel was e.e.a. Opgelost. Vervolgens eten klaar gemaakt, macaroni het was heerlijk. Na het eten allemaal weer opdraven, Miranda had een quiz georganiseerd met vragen over Frankrijk en over de provincies van Nederland waar de diverse deelnemers vandaan kwamen. We werden ingedeeld in groepjes van vier en moesten natuurlijk de juiste antwoorden geven op multiple choice vragen. Het was erg leuk en gezellig en ondanks de voorspelde regen bleef het droog en dank aan Miranda en haar assistent Hans die hier veel tijd en aandacht aan had besteedt. Al met al een bedrijvige dag.

Dag 25

Nog steeds geen regen maar volop zonneschijn. Opknappen, ontbijten en klaar om 09.20u want we zouden bootje varen op het meer. De mannen apart en de vrouwen apart. By the way gisteravond stopte de pomp van de toilet ermee, stuk. Gelukkig nog een reserve pomp dus die moet nog worden ingebouwd maar dat voor later. We togen met de hele groep mannen naar het haventje. Als eerste werden de mannen in teams van 4 gedeeld. Daarnaast moest er een stuurman komen, in ieder team werden we gebrieft en konden we vertrekken. Zelf was ik ook stuurman wat erg leuk was. We hadden een uurtje maar net genoeg om even te genieten van de mooie omgeving vanaf het water. Vervolgens weer terug naar de haven waar de dames al gereed stonden om het roer over te nemen. Rustig binnen varen ging allemaal prima. Wederom 4 dames teams met stuurvrouw waar Trudie er één van was en na de instructie vertrokken, Trudie als laatste. Dan krijgt ze bij het uitvaren van de instructrice aanwijzingen en staan er 10 man na te schreeuwen. Dus vol gas bij de steiger weg, motor in stuurboord stand en maakte een enorme slalom waar alle dames gelukkig zaten anders lagen ze in het water. Trudie, heel dapper schakelde direct de motor uit en kwam tot stilstand en ging rustig de weg vervolgen. Grote hilariteit aan de wal.  Bij terugkomst wist ze de boot netjes aan de kade te brengen chapeau. Na de boottocht hadden we 1.5u voordat we een rondje 40 km zouden fietsen rond het meer van Annecy. Dus eerst lunchen en aansluitend verzamelen, groene hesjes aan en op de pedalen. Groepsindeling zelfde als gisteren. Het tempo lag rond de 17 k/u wat voor sommigen nog te hoog was dat is wel afzien omdat we meestal ca. 24km/u rijden, maar goed iedereen moet meekomen. De eerste stop was Annecy waar we 45 min pauze hadden na een rit van 17 km. De meesten liepen even snel naar een restaurant voor koffie of een ijsje. Wij wilde dat niet maar Trudie wilde naar het toilet dus toch maar even oriënteren en na de toiletstop een ijsje genomen. Terug bij de fietsen bleek er iemand zijn sleutel en snelheidsmeter kwijt te zijn. Zij zouden de route lopen om te kijken of de sleutels nog ergens waren en wij fietsten door. Een prachtige route met kleine dorpen grenzend aan het meer. Zo fiets je de hele route rond het water en ging je omhoog en omhoog. Bij een plaatselijk restaurant kregen we een drankje en kwam de vraag of iemand een fietsendrager in de auto had waar mee het koppel van de vermiste sleutel gehaald kon worden. Wij wilden dat wel doen, hadden de fietsdrager in de auto. We fietsen zonder de groep richting camping en bepaalde ons eigen tempo. Eerst een heel eind bergafwaarts met haarspeldbochten wat wel lekker ging, maar opletten geblazen en vervolgens langs de oevers van het meer, fantastische panorama’s. We haalden het koppel op in Annecy en namen ze mee naar de camping. Ze waren reuze blij, dat geeft wel een fijn groepsgevoel. We hadden geen zin meer om te koken dus aten in het restaurant en aansluitend nog een spelletje TOC met H&M waarbij de mannen weer verloren 😡 hoe kan dit nu. Blijft een uitdaging.

Dag 26

De weers voorspelling voor vandaag bracht niet veel goeds echter we stonden op met de zon. Om 09.00u verzamelen in het restaurant voor een gezamenlijk ontbijt. De tafels waren gezellig gedekt met croissants, stokbrood, beleg, zoetigheid, koffie etc. Prima geregeld en lekker. Na het ontbijt reden Trudie en ik naar een audiciën het dorp Doussart voor een onderdeeltje voor Trudie haar hoorapparaat wat om de week vervangen moet worden. Ze begrepen direct wat ze nodig had dus zo gepiept. Klein rondje door het dorp, kerk, paar winkels, restaurant en kleine supermarkt.
Deze plaats heeft wel een regio functie gezien de diversiteit aan winkeltjes. We reden door naar de bakker waar we brood haalden en koffie deden met wat lekkers en naar de Super Marche waar we tankten en boodschappen deden omdat we vanavond zouden kaasfonduen met vrienden H&M die we hier toevallig ook tegen het lijf liepen. Terug op de camping deed Trudie voorbereidingen voor het avondeten en ik verving de pomp van het toilet. We zouden rond vieren bij Hans en Miranda een spelletje Dixit en TOC doen echter de buurman die gisteren zijn fietssleutel kwijt was vroeg of ik genegen was om hem te rijden naar een dichtstbijzijnde fietsverhuurder voor een andere fiets voor de komende tijd. Zo gezegd zo gedaan en buurman is blij. We speelden de twee spelletjes en ondertussen was de hemel open gegaan en viel het water lekker los naar beneden en donderde het ook aardig. We belden ook nog even met zwager André die in het ziekenhuis ligt. Om 16.30u gebriefd over de reisdag van morgen. Vervolgens rond 18u met z’n vieren lekker kaasfondue gedaan bij ons in de caravan want buiten zitten was geen optie. Al met al een hele gezellige, ontspannen dag en er was ontzettend veel water gevallen.

Dag 27

Een reisdag van Doussard naar Château- sur-Isère. Het regende vannacht stevig door maar bij opstaan was het droog en scheen er een flauw zonnetje. Ontbijten en alles weer gereed maken. Gelukkig was de luifel droog dus dat was fijn. Rond tienen vertrokken we, van deze mooie camping, omdat we pas om 14.00 uur op de volgende camping konden aankomen. Iedereen ging op eigen manier en tempo op pad. Het was een mooie afwisselende route. De eerste koffiestop was 50km verderop waar we ook H&M troffen en dronken gezamenlijk koffie. Ook enkele andere koppels staken hier op. We vervolgden onze route om 100 km verder de lunch te nuttigen hier waren meer medereiziger, en het was ondertussen mooi weer geworden. Via de N87 en de A48 reden we op de camping af waar reisleider Rob ons opving. We moesten een lootje trekken zodat je iedere keer in de buurt van iemand anders staat. We kregen een grote half schaduwplek wat best lekker is. De boel weer optuigen want om 16.30u hadden we happy hour 🍻. Gezellig met elkaar borrelen en kletsen. Aansluitend hebben wij gezwommen in het prachtige zwembad. We hadden nog macaroni over van eergisteren, dus eten was was snel klaar. De avond rustig doorgebracht. By the way de auto op de camping nog even aan de oplader gezet, rekening 12 Kw €19,95 dus €1,57 per Kw. Benzine is goedkoper.

Dag 28

We stonden vroeg op en het was niet warm, de dag had qua weer niet veel goeds in het vooruitzicht. Er stond een excursie op het programma, een bustocht naar de plaats Tournon St. Jean, waar we op de Train de L’Ardeche zouden stappen. Verzamelen om 8.30u en bij entree camping waar de bus gereed stond die ons in een uurtje naar het start station bracht in Tournon St. Jean. Vanaf dit museale station, beetje vergelijkbaar met stoomtrein Hoorn, reden twee museale treinen, een oude gerestaureerde stoomtrein met open rijtuigen én een oude diesellocomotief met dichte rijtuigen. De eerste reed naar station van Colombier le Vieux / St Barthélémy le Plain een 8 km lange rit. De tweede trein, genaamd Mastrou, reed naar het dorp Lamastre een rit van 28 kilometer waarin wij plaats namen alvorens we nog koffie dronken en een bezoekje brachten aan een mini spoormuseum. Deze lijnen zijn in het verleden aangelegd om de dorpen bereikbaar te maken echter hebben nu alleen op een recreatieve functie. Om 10.15u blies de conducteur op zijn fluitje en vertrokken we en reden langzaam over smalspoor omhoog om de wilde landschappen van de Vallée du Doux te bewonderen en de Doux rivier steeds meer in de diepte kwam te liggen. Passeerden, bruggen, viaducten en tunnels en reden door groene boomgaarden en kastanje bossen, een lust voor het oog met mooie panorama’s. Helaas begon het langzaam te regenen dus een geluk dat we dichte rijtuigen hadden. Er was nog een plasstop van 15 minuten waarna de trein weer doorreed. Het laatste stuk van de rit was minder spectaculair. Aangekomen in Lamastre kwam de regen nog steeds lekker naar beneden dus een bezoek aan dit plaatsje, waar we anderhalf uur hadden, viel letterlijk in het water. Dus, met de paraplu in de hand, op naar een restaurantje voor de lunch wat we snel vonden. Het liep lekker vol met medereizigers, dus de keuken draaide op volle toeren. Om 13.30u weer terug naar het stationsgebouw van Lamastre waar we met een bus werden terug gebracht naar de camping. Bij de receptie ons bestelde brood gehaald wat we vanochtend waren vergeten en de rest van de middag heerlijk gechild in de caravan, onder het getik en gekletter van de regen op het dak. Vanavond heerlijk gegeten in het restaurant van de camping. Al met al weer een gezellige dag ondanks de vele regen 🌧️

Dag 29

Na een onstuimige nacht met veel water 💦 stonden we op met een matig zonnetje wat in de loop van de dag positief veranderde. Het was een vrije dag echter de organisatie had wel een fietstocht georganiseerd voor diegene die mee wilden, wat de meerderheid ook deed. Wij en een ander stel kozen ervoor om heerlijk met z’n tweeën op pad te gaan. Je bent al dagelijks met elkaar, doet veel leuke dingen maar je moet ook afstand kunnen nemen anders dan voel ik, Fred, me opgesloten in een vakantie die voor mij niet als vakantie voelt, zeker gezien mijn drukke karakter. Eerst een groepsfoto gemaakt en vervolgens stapten de hele groep op de fiets. Trudie had een was gedraaid en na het ophangen daarvan, de fietsen op de auto en naar Romans sûr Isere. Een leuk stadje met 32000 inwoners gelegen aan de rivier. We parkeerden de fietsen aan de rand van de stad en fietsten naar het knusse historische centrum. Allereerst naar de VVV, waarin ook gevestigd een schoenen fabriek waar vijf merken schoenen werden geproduceerd. Allemaal handwerk dus kostbaar. De fabriek was gesloten maar door de ramen kon je een blik werpen op het productie proces. Deze plaats staat bekend om haar kwalitatief goede handgemaakte schoenen die eind 19e eeuw starte, echter door de opkomst van lage lonenlanden langzaam verdween tót het begin van deze eeuw waardoor er toch weer langzaam behoefte kwam aan kwalitatief schoeisel en er weer allerlei ateliers kwamen. Daarnaast zit in deze stad sinds 1971 het internationale schoenenmuseum, met zijn unieke collectie, wat is ondergebracht in het voormalige klooster van de Orde van Maria Visitatie. Maar dat voor later. Bij de VVV haalde we een brochure van de schoenen route. Door de stad heen staan enorme schoenen als eerbetoon aan de iconische modellen, ontworpen door de grote schoenontwerpers en die natuurlijk ook in het museum staan. Een leuke wandelroute waarbij je en de stad aanschouwd en een leuk fotomoment hebt. Op de route ligt ook het prachtige museum die een blik geeft op 4000 jaar schoenen. Erg interessant, leuk en afwisselend en een inkijkje in de geschiedenis. We waren enorm onder de indruk. Ook veel schoenen, die bij films werden gedragen, stonden hier in de diverse zalen tentoongesteld. Vanuit het museum volden we de route verder en passeerden nog een aantal grote schoen sculpturen en brachten nog een bezoek aan de mooie kathedraal. Terug naar de fiets, die stond bij Maison Pascalis. Een specialiteiten banketbakker die traditioneel brood verkoopt, waaronder de zgn. Pogne, een zoetachtig brood wat qua smaak lijkt op de Duivekater. We kochten natuurlijk een aantal van deze lekkernijen en stapten weer op de pedalen. We fietsten vervolgens naar Ravioles Mere Maury. Een volgende specialiteiten winkel waar al sinds begin vorige eeuw ravioli wordt gemaakt, ook een specialiteit uit deze streek. We namen dit mee voor de avondmaaltijd. Tegenover deze zaak zat een onbemenste supermarkt waar je een enorme hoeveelheid artikelen kon kopen vanuit een automaat. Zeg maar een grote snackbar. Bij terugkomst op de camping nog een borrel bij twee medereizigers die 50 jaar waren getrouwd. We aten ravioli gevuld met Emmentaler kaas en deden vanavond nog een spelletje TOC. De dames wederom gewonnen.

Dag 30

Een nieuwe dag met volop zon. Een fietsdag naar de grote regiostad Valence met ca. 60.000 inwoners waar het markt was in het centrum met een grote food markt, met heerlijke verse producten en delicatessen, en een non-food markt met kleding en allerlei andere artikelen. Rond 09.30u vertrokken we op de fiets met de hele groep. Via prachtige fietspaden, gelegen en omringt in een fantastische natuur en liggend aan de oevers van de Rhône fietsten we naar de stad Valence sur Rhône ca. 13 km. Passeerden een enorme waterkracht centrale die je hier veel ziet en er waren mooie vergezichten op de enorme rivier. Even oponthoud want een reisgenoot kwam te vallen, gelukkig niets ernstigs buiten de enorme schrik en wondje aan de kin. Snel weer door met de groep. Rond 10.45u reden we de stad in via een prachtig park en parkeerden de fietsen op een soort plein. Vanaf hier liepen we met z’n allen naar de markt waar de groep al snel uiteen viel, mensen pikten een terrasje, anderen gingen op pad, whatever. Wij deden een rondje markt echter gezien het mooie weer was meenemen van verse spullen niet mogelijk. Trudie had een lijstje gemaakt van hoogtepunten in deze stad dus liepen we een route. Maison des Tétes (Het Huis met Hoofden) stond als eerste op de lijst. Het werd gebouwd aan het begin van de 16e eeuw en weerspiegelt de overgang van de gotiek naar de Renaissance. Het huis dankt zijn naam aan een groot aantal stenen portretten op de voorgevel, in de gang en op de binnenplaats en hebben allemaal een verschillende betekenis. Er is nu ondermeer het Valence Ville Militaire museum, gevestigd dat documenten toont over het leven van Napoleon in Valence. Vervolgens liepen we naar de mooie Sint-Apollinaris kathedraal uit de 11e eeuw, toegewijd aan Apollinaris van Valence, de heilige en bisschop van deze stad. Het was tijd voor koffie, dus we zochten een gezellig restaurantje op waarna we de prachtige muziektent Peyet bezochten de eye catcher van de stad. Omdat deze stad verder weinig had te bieden en wij ook niet echt het wow gevoel hadden besloten we de fietsen te pakken en terug te fietsen naar het plaatsje Châteauneuf-Sur-Isère alvorens we twee heerlijk belegde baquetes scoorden die we onderweg opaten. Dit mooie dorp beschikt over vele grotwoningen de Troglodyte, uitgehouwen in kalkzandsteen wat makkelijk te bewerken was en waar vele mensen hebben gewoond. Bovendien werd vanaf de Romeinse tijd tot begin 20ste eeuw kalkzandsteen gedolven en gebruikt voor vele bouwwerken. Daarnaast stond hier ook de mooie kapel Saint Hughes. De legende van Sint Hugo heeft de geschiedenis van deze plek gekenmerkt waaronder de legende van de wonderbaarlijke bron. Tussen 1895 en 1939 was de plek een belangrijk bedevaartsoord waar veel katholieken naartoe kwamen om gebruik te maken van de weldaden van de bron. Volgens de legende had het water de kracht om blinden en koorts te genezen. Het was wel een klimmetje naar boven maar dan heb je wel wat. Bij het stadhuis stonden vele bruiloftsgasten te wachten op een bruidspaar waar ook wij getuige van waren en wij moesten wachten anders hadden we dwars door de gasten heen gefietst. Eenmaal weer terug op de camping, boodschappen gedaan en gezwommen. We aten een heerlijke Franse uiensoep, een kaasplankje met stokbrood en een tomaten salade.

Dag 31

Vandaag 7 juni Trudie haar 67ste verjaardag. De felicitaties stroomden al vroeg binnen en we stonden om 07.00u op vanwege een excursie dag vandaag. Na het ontbijt en uitpakken van cadeaus en lieve kaarten snel opknappen want om 8.50u vertrokken we met de fiets. Ook werd ze door de reisleider verwend met een aardigheidje, heel attent. Wederom een prachtige fietstocht die ons via de Isére naar de oevers van de Rhône bracht. Via fantastische verharde fietspaden met prachtige panorama’s, de zon op ons bol en een straf windje fietsten we gestaag de 20 km door. We passeerden de dorpen La Roche Glun, Glun, Mauve en een enorme fiets-treinbrug en arriveerden rond 10.45u in Tain-l’Hermitage op de andere oever van de Rhône. Hier staat de wereld beroemde chocolade fabriek Valrhona uit 1922 waar hoogwaardige chocolade wordt gemaakt en geleverd aan dure hotels en andere sterren gelegenheden over de hele wereld. Tevens is hier sinds 2013 het Cité du Chocolat museum gevestigd. Na het parkeren van de fietsen werden we binnen onthaald op koffie/thee en heerlijke cake en een chocolaatje. Vervolgens werden we opgehaald voor een soort interactieve workshop met proeverijen. Een alleraardigste dame vertelde een interessant verhaal over beleving van chocolade en hoe het wordt gemaakt, van boon tot eindproduct en over de diverse soorten van licht tot donker, van melk tot puur, welke ingrediënten en toevoegingen etc. Er volgde een interactie tussen publiek en de spreekster waarbij er ook een proeverij werd gedaan en er vragen volgden. Enorm interessant, lekker en weer een klein beetje wijzer geworden. Vervolgens hadden we wat vrije tijd voor een bezoek aan het museum en aansluitend een uitstekende warme lunch. Na dit alles nog even naar de ‘snoep’ winkel waar je natuurlijk van alles kon kopen echter zeer prijzig. Toch iets gekocht want zo’n snoepwinkel loop je niet voorbij. Terug naar de fiets om weer via de andere oever van de rivier huiswaarts te keren wat ook weer fantastisch was. Bij thuiskomst volgde een route bespreking gezien we morgen weer een reisdag hebben. Nog even gezwommen, gebeld met kinderen en samen met H&M een borrelplank gemaakt, en lekker gegeten en werd ze nog met cadeaus verwend door H&M. Bovendien nog een spelletje TOC gespeeld en wederom winst voor de dames. Pffff.

Dag 32

Een reisdag vandaag naar camping les Truffieres in Saint Marcel d’Ardeche. Gisteren de route bespreking gehad want dat stak met caravan nogal nauw. We hoefden niet zo vroeg op want de route was rond de 100km. Half acht uit bed, rustig opgeknapt en ontbeten, wat voor de meeste gold, gezien de serene rust op de camping. Vervolgens alles op ons dooie gemak opgeruimd waar we ondertussen erg behendig in zijn geworden. Om 10.45u vertrokken we, via de tol A7 richting Avignon en ter hoogte van Bolléne de D994 op en de N 89De wegen waren erg druk maar het was ook maandag. Nog even koffie gedronken en op een nieuwe rotonde (op de foto nog de oude situatie) waar de bewegwijzering deels ontbrak, zei Trudie, rij nog een rondje echter ik nam toch de tweede ipv. de eerste afslag, echter de verkeerde. En de grap was dat het de Rue Ferdinand was 😂. Niet goed maar keren kon niet, dus de route planner deelde een nieuwe route die ons via een U weer terug moest brengen waar we vandaan kwamen. Dit was weer met hangen en wurgen, smalle straten en één krappe bocht, caravan had niet langer moeten zijn, maar goed gekomen en met geknepen billen met centimeter werk. Gloeiende, gloeiende maar gelukkig gelukt. Eenmaal weer terug op de grote weg reden we feilloos op de camping af die ligt in het hart van het natuurgebied Gorges de Ardèche. Een terassen-camping met panoramische uitzichten op de wijngaarden en lavendel van de Rhóne vallei, op de Alpen en de Mont Ventoux. We werden op deze camping alleraardigst ontvangen en naar onze plek gebracht die over de camping heen kijkt waarbij, als het helder weer is ook de Mont Blanc is te zien. Het is een open terrein met grote plekken waarbij je elkaar kunt zien wat erg leuk is. Nadat alles op de plaats stond, op naar de supermarkt. Er was een voorstel van een reis genoot om morgenavond een tapas-avond te organiseren. Iedereen maakt wat kleine hapjes die we gezamenlijk oppeuzelen. Om 16.30u was er weer een happy hour, even gezellig onder genot van drankje de avonturen doorspreken, whatever. Hierna zijn wij nog gaan zwemmen in het heerlijke zwembad en voor het avondeten hadden we nasi. Het restaurant op de camping is nog gesloten wat jammer was. Morgen een vrije dag en gaan Trudie en ik de omgeving verkennen en heeft Trudie weer een verrassend programma samengesteld.

Dag 33

Vandaag een vrije dag, er was wel een fietstocht uitgezet maar de meesten hadden andere plannen, zo ook wij. We vertrokken al vroeg naar Grignan, waar het Koninklijk paleis staat van de gouverneur van de Zonnekoning en zijn vrouw Françoise en haar dochter, het mooiste meisje van Frankrijk, de markiezin van Sevigné. Vanaf de camping reden we een aantal kilometers over een erg smalle weg waar je elkaar met goed fatsoen niet kon passeren. Wel een prachtige route met mooie panorama’s en bloeiende paarse lavendel velden en een prachtige brug over de Rhône. Grignan is een oude stad waar het centrum overdag auto vrij is. Er heerste een gezellige drukte en er was aan de rand van het historische centrum een grote markt. We liepen via het oude centrum met gezellige straatjes omhoog naar het chateau, kochten twee tickets voor €8 pp. Je kon kiezen voor een gids maar wij deden het zonder en achteraf goed, want alle informatie was ook in het Nederlands. Het chateau is 1000 jaar oud en via allerlei prachtige gemeubileerde zalen kreeg je een inkijkje in het leven van de bewoners. Het was oorspronkelijk gebouwd als fort en in de 16e eeuw omgebouwd tot prachtige residentie. Daarnaast had je buiten een prachtig uitzicht over de glooiende landschappen van de Provence en de Mont Ventoux. Na een bezoek aan een boulangerie waar we Orreilettes kochten, een lokale specialiteit, en twee broodjes vertrokken we. Na dit bezoek en een bak koffie, liepen we nog over de markt waar we verse paëlla kochten en reden naar Saint Montan in de Rhône vallei, één van de mooiste dorpen van de zuidelijke Ardèche hoewel het in 1970 onbewoonbaar verklaard werd. Zo’n 20000 lokale en internationale gepassioneerde vrijwilligers hebben de ruïnes weer opgebouwd. En dat is te zien het is een prachtig dorpje geworden, kleine romantische straatjes en steegjes brengen je naar het kasteel op de heuvel, wat helaas was gesloten. Maar het stadje op de heuvel is meer dan een bezoek waard. We reden naar Bourg Saint Andeol voor een bezoek aan het bisschoppelijk paleis, maar helaas gesloten, wel een kaarsje gebrand in de mooie kerk. Dan maar terug naar de camping waar we voorbereidingen troffen voor de tapas avond. Rond 17u was het borrelen bij diegene die het had georganiseerd en een poosje later was het tijd voor eten. Iedereen had wat gemaakt en er was genoeg voor iedereen. Trudie had gehaktballetjes in sateh saus, komkommer en aangemaakte tomaten, allemaal erg lekker. Na het eten nog gezellig na gezeten en gezongen onder begeleiding van een gitaar die een reisgenoot bij zich had.

Dag 34

De volgende excursie dag was aan gebroken, een fietstocht naar Viviers de religieuze hoofdstad gelegen op de rechteroever van de Rhône in de zuidelijke Ardèche. Verzamelen om 09.00u voor instructie waarna we vertrokken. De wind was vannacht wat afgenomen maar nam al vroeg weer in kracht toe. De weg er naar toe was erg heuvelachtig, vooral de eerste 6,5 km’s waren erg zwaar, we moesten ook nog terug dus dat beloofde wat. Het was een tocht van ca. 25 km heen, dus 50km totaal.
Wel een mooie afwisselende tocht, met wederom mooie panorama’s, veel groen, prachtige paarse lavendel velden en goede fietspaden waarvan het grootste deel langs de Rhône liep en wat vlak was. Ook was een mede reisgenoot gevallen, echter goed afgelopen. We hadden om 11.00u een gezamenlijke brunch met aansluitend een rondleiding met een gids door het historisch centrum. De brunch was prima geregeld, er was voldoende van alles en keuze uit koude en warme gerechten. Om 12.00u werden we opgedeeld in twee groepen met elk een gids die de rondleiding door het historisch centrum in het Engels deed, wat prima ging. Hij vertelde over de geschiedenis en het ontstaan, waarbij de Romeinen een belangrijke rol speelde. De stad is gebouwd tegen een enorme grote rots met bovenop een kathedraal die op een kasteel/vesting leek. We liepen door de smalle straatjes langzaam omhoog en stonden stil bij diverse highlights waarbij verteld werd over de verschillen bouwstijlen, hoe de mensen woonden en de stad via poorten binnen kwamen. Ook het huis van de ridders uit de 16e eeuw met zijn prachtige renaissancegevel versierd met bustes in medaillons, was een lust voor het oog. We liepen naar het plateau, Chateauvieux vanwaar we een prachtig uitzicht hadden over de stad en de wijdse omgeving en een bezoek, op ditzelfde plateau, aan de kathedraal Saint Vincent met zijn prachtige marmeren altaar, nu de zetel van het bisdom ontbrak niet. Na twee uur lopen zat de interessante tour er op. Op een terras, was het onder het genot van een drankje met z’n allen, even uitblazen voordat we aan de fietstocht terug begonnen. Een andere fiets route, minstens zo mooi als de eerste, bracht ons wederom bij de Rhône. Er was één voordeel, we hadden wind in de rug. Via een prachtige historische hangbrug uit 1847, Pont Robinet, die de gemeenten Viviers met Donzère verbindt, fietsen we naar de andere kant van de Rhône. Deze brug is één van de laatste klassieke hangbruggen in de regio en staat sinds 1985 op de monumentenlijst, is 300m lang en vernoemt naar Robin Berton (bijgenaamd 'Robinet'), de historische eigenaar van het land. Een paar 100m verder staken we, via een waterkering in het Canal de Donzère-Mondragon, over naar de oever van de Rhône waarbij we aan dezelfde kant bleven. We fietsten dus tussen het Canal en Rhône. Het waaide verschrikkelijk hard op deze waterkering. We fietsten op ons gemak door tot ons in Bourg Saint Andeol, waar we de Rhône weer overstaken, een nieuwe uitdaging wachtte. We moesten weer omhoog en niet zo’n beetje ook een zware beproeving voor velen en ondanks de Ebike een uitdagende klim van ca. 6.4 km waarbij we af en toe ook een behoorlijke afdaling hadden en weer omhoog pfff. We moesten behoorlijk inspannen maar gelukt. De laatste 2km ging als een sneltrein bergafwaarts wat dan een grote beloning was, een net even afwijkende route dan die de groep had genomen, wij waren vooruit gefietst want tussentijds stoppen op hellingen is a heel of a job. Bij thuiskomst uitpuffen en koffie drinken. We aten paëlla wat we gisteren op de markt hadden gekocht. Wederom een heerlijke dag met veel zon en gezelligheid. De rest van de avond rustig aan, morgen weer een reisdag.

Dag 35

Vandaag weer een reisdag van 120km naar camping Le Mas de Moirgues in de Camarque. We namen afscheid van deze mooie camping en met één koffiestop, veel wind en veel drukte op de tolweg, arriveerden we rond 13.30u op de camping. De reisleiding was alweer drukdoende om iedereen weer op de juiste plek te krijgen, een hele krachttoer. Nadat we een lootje hadden getrokken reden we met de caravan naar plek 85. We staan helaas wat verdeeld over de niet al te grote camping maar de plekken zijn verder ok. Snel alles weer op z’n plek en staan ihalf in de schaduw  rond 14.30 uur kregen we bericht dat onze oudste kleindochter was geslaagd voor haar eindexamen HAVO. Een emotionele ontlading want ook wij waren er erg bij betrokken. Dus snel beeld whatsappen om deze topper te feliciteren. Wat een prestatie en wat zijn opa en oma blij blij voor Puck. Eerst maar even wat drinken en de vlag uithangen bij de caravan voordat we een rondje over de camping maakte. We bestelden brood voor morgenochtend en namen vervolgens een duik in het heerlijke zwembad. Aansluitend hadden we weer de happy hour borrel en spraken de plannen door voor de komende dagen. Rond 18u gingen we samen met H&M eten in het kleine restaurantje hier op de camping, speelde aansluitend nog een spelletje TOC en eindelijk wonnen de mannen en doken om 0.00 uur  ons bed in.

Dag36

Er stond vandaag een fietstocht op het programma, echter wij hadden besloten om er samen een dagje op uit te trekken. Nadat we ons hadden opgeknapt stapten we in de auto en reden naar de stad Vauvert, op zo’n 7 km van de camping. Deze stad staat bekend om z’n brocante en wordt in Frankrijk ook wel de brocante stad genoemd. We reden direct op ons doel af Le Village du Brocanteur. Toen we het terrein opreden zagen we direct dat dit een toeristentrekker was. Buiten stonden allemaal al kramen maar toen we binnen kwamen werden we compleet verrast. Deze markt heeft een oppervlakte van 10.000m2 dus groot, er zijn zowieso al 97 antiquairs die hun spullen hebben uitgestald en daarnaast vele handelaren met vintage, jaren 50, 60 en 70. Prachtige spullen van ondermeer bekende ontwerpers werden hier verkocht, meubilair, schilderijen, lampen, motoren, brommers, kleding, vazen, bestek gewoon teveel om op te noemen. Het is een soort zwarte markt maar dan voor vintage en antiek, we hebben genoten en de helft nog niet gehad. Hiervandaan een bezoek aan de oude kathedraal en verder was er niet zoveel te beleven. Nadat we hadden getankt en boodschappen hadden gedaan terug naar de camping. Op het programma stond een wijnproeverij, dus om 15.40u verzamelen en met de groep op de fiets, 1,5 km naar de bodega Mas du Notoire. Bij aankomst bleek dat er voor ons niets op het programma stond dus ergens was er iets niet goed gegaan. Toch zette men alles in het werk om de proeverij door te laten gaan echter het was niet zo uitgebreid als gepland. Maar goed, we proefden 5 verschillende soorten wijnen die wel in de smaak vielen, en daarnaast stukjes worst, kaas en brood met olijfolie. Er was helaas geen uitgebreide uitleg over de wijnen maar het was prima zo. Het gebouw erfde zijn naam aan de eerste bewoner, begin 20ste eeuw, van dit pand die notaris was. In 2004 aangekocht door familie Rambier en in 2007 volledig gerenoveerd, met behoud van originele kenmerken. In de 14e eeuw behoorden de wijnen uit deze omgeving tot de meest gewilde wijnen aan het pauselijk hof in Avignon. Na deze proeverij reden Trudie en ik nog een kort rondje op de fiets door het gebied, ca. 14 km langs de vele wijngaarden, weilanden met prachtige witte paarden en zelfs flamingo’s in de omliggende meren. Terug op de camping nog even zwemmen, eten en wederom een spelletje TOC, waarbij de mannen weer wonnen.

Dag 37

Een excursiedag vandaag dus op tijd uit de veren. Nu is Trudie altijd al vroeg uit bed dus dat maakt geen verschil en daarnaast wilde ze twee wassen draaien. De zon stond alweer vroeg op te warmen dus dat beloofde wat. Op het programma stond de vesting stad Aigues-Mortes gesticht in 1240 door Lodewijk IV. De stad ligt in een moeras in de Camargue en werd gesticht om de buren de Provence en Aragon toegang te geven tot de Middellandse Zee. Ook liet hij de toren van Constance bouwen, een vuurtoren en referentie punt, lag een haven aan en allerlei kanalen in dit waterrijke gebied. Het was een tijd van bloei en alle handel naar de zee ging via deze stad. We fietsen rond 10u weg voor een rit van 16 km. Een aangename tocht langs Canal du Rhône a Sette over mooie fietspaden. met nog een stop bij de historische toren de Tour Carbonnière. Een vroegere verdedigingstoren van de stad Aigues-Mortes en staat midden in het moeras. We konden de toren beklimmen en hadden een mooi uitzicht over de omgeving waar ook menig flamingo werd gespot, en in de toren een vleermuis. We vervolgden onze tour en reden de stad in waarbij we de fietsen parkeerden bij de Toren van Constance. Het was ondertussen 11.20u en om 13u hadden we een lunch. Dus wilden we nog wat zien dan moesten we tempo maken. De stad bestaat uit allemaal kleine straatjes en veel souvenier winkels zoals gewoonlijk bij deze toeristische trekpleisters. We zijn in deze stad niet om de souvenirs winkels te bewonderen maar willen wat weten over de geschiedenis en het ontstaan dat is altijd ons doel waarvoor we op reis zijn en Trudie zoekt dit altijd feilloos uit. Dus kochten we tickets à €12 om het museum te bezoeken, de toren van Constance te beklimmen (er waren liften) en de muren te bewandelen. Een mooie interactieve rondleiding door de toren die we helaas in tempo moesten doorlopen, het meeste stond in het Nederlands wat natuurlijk fijn was. Vervolgens klommen we de muur op, Trudie met de lift en hebben de hele muur rond gelopen, 1,6 km. Met prachtige wachttorens, de vijf grote stadspoorten waar we overheen liepen en een fantastisch uitzicht op de zout pannen en de binnen de muren gelegen stad. Zout was het goud waar men aan verdiende en is nog een belangrijke inkomstenbron buiten het toerisme. De stad lijkt op Carcassonne en Langres waar we onlangs waren. Ook goed behouden steden met stadsmuren en poorten. Na dit bezoek op naar het restaurant waar we een heerlijke warme lunch genoten, het erg gezellig was en heerlijk hebben gelachen. Het bleek dat wij de enige waren die een bezoek hadden gebracht aan het museum dus dat konden we niet delen. Na de lunch nog een klein rondje door de stad met kort bezoek aan de Notre Dame des Sablons, waar we een kaarsje opstaken. Een sobere kerk uit de 13e eeuw. We liepen terug naar de fiets en terug naar de camping alvorens we nog wat inkopen deden in de supermarkt omdat er morgen drie verjaardagen worden gevierd. Het was een zware terugtocht en de temperatuur was gestegen naar 38 graden pfff. Terug op de camping direct een plons in zwembad en van een lichte maaltijd genoten. Alle was, was weer droog. De avond in gepaste rust doorgebracht, benauwd en warm.

Dag 38

Een vrije dag ter eigen invulling. Wij zouden al vroeg met z’n tweeën op stap gaan naar Arles, wat aan de poorten ligt van de Camarque en voor ons bekend door Vincent van Gogh, die hier een jaar heeft gewoond en gewerkt en het grootste deel van zijn bekende schilderijen hier heeft gemaakt. Dit mede door het prachtige licht in deze omgeving. Om 10.00u was er een gezamenlijk koffiemoment met taart, echter voor je het weet blijf je weer langer zitten en gezien de warmte kun je maar beter op tijd in een stad zijn. Wij deden dus niet mee en reden om 09.40u weg. Het was 31 km dus niet al te ver en parkeerden de auto in een parkeergarage nabij het historisch centrum. Alles was redelijk per voet te bereiken, wat fijn was. Een weetje, Arles is met zijn buiten gebieden in grond oppervlak groter dan Parijs en dan ook de grootste gemeente van Frankrijk. Als eerste liepen we naar de grote Arena, het amphitheater wat nog steeds wordt gebruikt voor evenementen en stierengevechten. Het stamt uit de tijd van de Romeinen echter toen werd het niet voor stieren vechten gebruikt maar wellicht andere gevechten. We kochten een combiticket á €16 voor één museum en vier monumenten wat goedkoper was. Een prachtig monument wat goed bewaard is gebleven. We liepen vervolgens naar het museum Foundation Vincent van Gogh. Een museum voor hedendaagse kunst en gewijd aan het werk en de erfenis van Vincent van Gogh. Er hangen vijf werken van, van Gogh en verder zijn er wisselende exposities van moderne kunstenaars met bijzondere werken mooie ook absurditeiten waar je vooraf voor wordt gewaarschuwd. De entree was voor 65+ €8 pp. Uit het museum liepen we door een gezellig straatje op weg naar het antieke theater, toen we langs een knus restaurantje liepen waar we van een heerlijke lunch genoten. Het antieke Romeinse theater is één van de oudste stenen theaters overgebleven van het Romeinse rijk, de bouw vond plaats onder keizer Augustus, 27 voor Christus. Vanhier liepen we naar de Romeinse Cryptoportici, een netwerk van ondergrondse galerijen, dat het antieke forum ondersteunt, via een trappen stelsel daalden we langzaam onder de grond, spannend maar heerlijk koel. Het liep tegen half drie dus op naar de tuin van het gezondheidshuis Hotêl Dieu waar van Gogh verbleef toen ie een stuk van z’n oor had afgesneden. Hier heeft hij ondermeer het prachtige schilderij Le Jardin de la Maison de Santé a Arles geschilderd. Heel bijzonder om op deze plek te staan. We reden terug naar de camping want om 17.00u werden er drie verjaardagen gevierd, ondermeer die van Trudie. Een gezellige samenzijn onder het genot van hapje en een drankje en wij doken na afloop nog even in het zwembad. We namen wederom een lichte avondmaaltijd een heerlijke salade 🥗 en deden de rest van de avond rustig aan en wat voorbereiding voor de reisdag morgen.

Dag 39

Vandaag wederom een reisdag naar Hyeres aan de Middellandse Zee. Een rit van ruim 200 km. Alles weer inpakken, waar we ondertussen wel behendig in worden. Klokslag 10.00 uur reden we weg. Het heuvelachtige landschap veranderde langzaam in een berg landschap met hoge bergen. Op de tolweg valt weinig te beleven, niet anders dan dat het erg druk was. Toch is het een mooie route omdat er zo nu en dan doorkijkjes zijn naar die mooie blauwe zee. Onderweg opgestoken voor koffie en lunch. Om 14.30u werden we vriendelijk ontvangen op camping Domaine Ceinturon  3 en onze plaats gewezen. Het was even manoeuvreren om de caravan half schaduw te krijgen. Toen was er koffie. De camping ziet er goed uit, veel bomen diversiteit. Om 16.30u weer happy hour en aansluitend reden wij naar het dorp voor brood. Voor het avondeten de bbq aan en verder een rustige avond gehad.